เมื่อลูกโกรธแล้วลงนอนดิ้น
โดยธรรมชาติของเด็กในวัย 1-3 ปี เมื่อมีความโกรธมากๆ จะไม่สามารถใช้คำพูดในการระบายความรู้สึกได้ดีพอ กลไกการปรับตัวยังจำกัดมาก ดังนั้นจึงมีลักษณะเจ้าอารมณ์ได้ง่ายบางครั้งจะอาละวาด กระทืบเท้า หรือลงนอนดิ้น พ่อแม่หรือผู้เลี้ยงดูควรมีหลักปฏิบัติ ดังนี้
1. ไม่พยายามยั่วยุ หรือแหย่ให้เด็กโกรธโดยไม่จำเป็น
2. สิ่งใดที่เป็นอันตราย เช่น มีด หรือของร้อน ๆ ควรวางให้ห่างมือเด็ก
3. ถ้าข้อห้ามของผู้ใหญ่ไม่สามารถเลี่ยงได้ ผู้ใหญ่ควรยืนยันหนักแน่น อย่าใจอ่อน หรือเห็นเด็กร้องจึงอนุญาติ
4. ขณะเด็กร้อง หรืออาละวาด ไม่ควรโวยวายหรือพูดอะไรมากปล่อยเด็กสักพักหนึ่ง ซึ่งเด็กมักจะเลิกร้องได้เอง แต่ถ้าเด็กมีลักษณะทำร้ายตัวเอง ทำลายของ หรือทำร้ายคนอื่น ต้องอุ้มเด็กไว้ โดยให้เด็กหันหลังกับผู้อุ้มจนกว่าเด็กจะสงบลง ผู้ใหญ่ไม่ควรใช้วิธีโต้ตอบเด็กด้วยวิธีการรุนแรง ใดๆ
5. เมื่อเด็กสงบ ผู้ใหญ่ควรเข้าหาและพูดกับเด็ก ถ้าเด็กร้องอีก ต้องปฏิบัติเหมือนข้อที่ 4 ใหม่
6. ทุกคนในบ้านต้องปฏิบัติคล้อยตามกัน ไม่ขัดแย้งกันและทำสม่ำเสมอ
ข้อมูลจาก :
http://www.bangkokhealth.com
